Partnerbericht

De Stichting stelt zich o.a. ten doel activiteiten gericht op vrede, mensenrechten, vrijheid en rechtvaardigheid te ontplooien, terwijl de leerstoelgroep zich richt op de bestudering van de sociologische, politieke en beleidsmatige aspecten van hedendaagse conflicten en natuurrampen en de humanitaire hulp die hierbij wordt verleend.

 

Het seminar wil de problematiek van vredesbevordering centraal stellen. De laatste tijd zijn er veel debatten geweest over deze problematiek. Zo blijft het werk van de Nederlandse troepen in Uruzghan de media beheersen, heeft het onderzoek naar Nederlandse deelname aan de missie in Irak de politieke gemoederen begin van dit jaar danig bezig gehouden, sluimert er onvrede over de bijdrage en effectiviteit van de ontwikkelingssamenwerking, en lijken de fundamentele dilemma’s over de relatie tussen veiligheid en ontwikkeling, respectievelijk tussen ontwikkelingswerkers en militairen nog steeds even actueel als altijd. Of is dit alles slechts te bezien door de nauwe lens van de media en de waan van de dag, en is er wel degelijk ook goed nieuws te melden. Immers, aan de andere kant blijkt het aantal conflicten de afgelopen tien jaar behoorlijk te zijn afgenomen. Bovendien zijn meerdere voorbeelden te noemen, waar de zogenoemde geïntegreerde vredesmissies wel degelijk vrede hebben bewerkstelligd, zoals in Sierra-Leone en Liberia. Hier bleek dus de samenwerking tussen de diverse actoren wel degelijk te werken.

Op dit seminar wordt daarom eens wat uitgebreider stilgestaan bij de “De mogelijkheden en onmogelijkheden van geïntegreerde vredesmissies”.

 

In de eerste plaats wordt het uitgangspunt van de geïntegreerde missie eens goed tegen het licht gehouden. De geïntegreerde 3-D benadering (Diplomacy, Development and Defence) gaat ervan uit dat de diverse benaderingen en actoren allemaal in onderlinge samenhang moeten worden ingezet. De kritiek hierop is dat dit in principe wel mooi klinkt maar in de praktijk best wel lastig is. Wat heeft in de realiteit de meeste prioriteit en komt het eerste aan bod? Moet je eerst veiligheid garanderen, voordat ontwikkeling mogelijk wordt of is het juist andersom? Trekt de humanitaire en ontwikkelingshulp bovendien niet aan het kortste end en worden deze missies daardoor eigenlijk niet een verlengstuk van een politieke of militaire missie? Sommige critici beweren zelfs dat deze vredesoperaties in feite helemaal niet ten doel hebben de lokale vrede te bevorderen, maar opgelegd worden vanuit een westerse dominantie en ‘imperialistisch’ denken en juist daarom lokaal zoveel weerstand oproepen.  

 

Een tweede meer concreet punt behelst de samenwerking tussen de verschillende partijen om de geïntegreerde missie vorm te geven. Dit roept niet alleen vragen op over mandaten en institutionele samenwerking, maar betreft ook de voorwaarden van uitzending en de zogeheten civiel-militaire samenwerking (kortweg aangeduid met CIMIC). Ontwikkelingsorganisaties zijn vaak huiverig met militairen samen te werken, omdat de identificatie met militairen (als vijand) hun staf en missie in gevaar kan brengen. Bovendien staat zo’n samenwerking op gespannen voet met allerlei humanitaire principes als neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid.

 

Tenslotte is het van belang te kijken naar het lokale perspectief. Wat merkt de lokale bevolking nu zelf van deze ‘geïntegreerde’ inspanningen? Zijn dit soort discussies eigenlijk wel relevant voor hen? Vaak wordt de kritiek gehoord dat ondanks alle inspanningen zij bitter weinig merken van het lang verwachte vredesdividend. Dit werkt dan ook alleen maar onrust en kritiek in de hand. Wat is eigenlijk de reële inbreng van lokale partijen in de gepropageerde geïntegreerde benadering? Is die wel voldoende geïntegreerd met de lokale partners en de lokale politiek of blijft het vooral een speeltje van internationale spelers, waarbij de bevolking zelf het toekijken of het nakijken heeft? 

 

Voor het debat over deze onderwerpen zijn als sprekers uitgenodigd en hebben hun medewerking toegezegd:
drs. A. Eijsink, kamerlid van de PvdA-fractie van de Tweede Kamer
mevrouw A. van Lookeren Campagne, beleidsadviseur Conflicten en Humanitair Respons van Oxfam Novib
brigadegeneraal T. Middendorp, commandant Task Force Uruzgan
de heer J. Wijnands, civiel vertegenwoordiger in Uruzgan

 

Na een korte pauze is er gelegenheid voor de zaal de discussie aan te gaan met de sprekers onder leiding van de seminarvoorzitter prof.dr A. de Ruijter.

Aansluitend op het seminar zal de prijsuitreiking plaatsvinden van een essaywedstrijd voor studenten over het seminarthema en zal de aanwezigen een drankje worden aangeboden.

 

Plaats: Hof van Wageningen, Lawickse Allee 9, 6701 AN Wageningen.

 

Aanmelding bij voorkeur digitaal hotel-dewereld@planet.nl uiterlijk 5 september 2009, dan wel via Educatief Centrum Hotel De Wereld, 5 Mei-plein 1, 6703 CD Wageningen.

 

Aan deelname zijn geen kosten verbonden.

 

 

De Stichting Nationaal Erfgoed “Hotel De Wereld” stelt zich ten doel de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog en de herdenking van de bevrijding levend te houden door een variëteit aan activiteiten. Zo heeft de Stichting bijgedragen aan het  instandhouden van het gebouw “Hotel De Wereld”, heeft ze een bijzonder leerstoel Rampenstudies en Humanitaire Hulp en Wederopbouw ingesteld aan Wageningen Universiteit, en een Educatief Centrum in het leven geroepen dat lezingen en symposia organiseert op het gebied van vrede, veiligheid, mensenrechten en rechtvaardigheid.

 

Daarnaast wil de Stichting studenten in het wetenschappelijk en (internationaal) hoger beroepsonderwijs stimuleren zich te verdiepen in de hedendaagse problemen op het terrein van vrede, veiligheid, mensenrechten en rechtvaardigheid, voorkomend zowel in Nederland als in de rest van de wereld.

Daartoe stelt de Stichting een jaarlijkse essayprijs ter beschikking.

 

Voor het jaar 2009 is het thema voor het essay

 “De mogelijkheden en onmogelijkheden van geïntegreerde vredesmissies”.

 

Het essay dient in te gaan op de vraag óf en eventueel hoe de samenwerking tussen ontwikkelingswerkers, diplomaten en militairen moet plaatsvinden binnen hedendaagse vredesmissies en welke problemen of valkuilen daarbij aan de orde zijn.

 

De prijs bedraagt  € 1.000,00. Daarnaast krijgen de eerstvolgende 3 genomineerden een eervolle vermelding en een bedrag van € 250,00.

 

De winnende essays zullen bovendien door de Stichting worden gebundeld tot een publicatie. De prijzen zullen worden uitgereikt in Wageningen op een symposium georganiseerd ter gelegenheid van de Dag van de Vrede op 21 september 2009.

 

De volgende regels zijn van toepassing:

 

 

Stichting Nationaal Erfgoed “Hotel De Wereld”

5 Mei-Plein 1

6703 CD Wageningen

 

E-mail: hotel-dewereld@planet.nl

 

 

Website Hotel De Wereld: www.hoteldewereld.nl